Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INCIDENTALITER

Gramatyka
  • Formyincidentaliter
  • Etymologia incidentalis B. L.
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • ubocznie, przygodnie
  • fere i. q. przypadkiem

Pełne hasło

INCIDENTALITER adv. (incidentalis B. L.)
  • Dc.
  • B.
  • L.
ubocznie, przygodnie; per accidens, modo subsicivo
GŁOG. Hisp. fol. 4a : Aristotiles ... in libro Periermeniarum determinauit de propositione ... tamen i-r tetigit scientiam suppositionum.
Id. ExLog fol. A IIIIa: sciencia... debet denominari a principaliter consideratis, et non ab his, que i-r considerantur.
Ita passim. Cf. INCIDENTER. Occ.
fere i. q. przypadkiem; casu, forte
ARect I p. 774 (a. 1533) : Stanislaus confessus est se certum gladium in quodam bello intestino inter studentes orto acquisitum habuisse et ea ratione devenisse i-r, cuius tamen sit proprius, penitus ignorasse.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)