- F.
I.
z trudnością, z przeszkodami; difficulter, cum impedimentis
MATTH. Rat. p. 15 : docens loqui puerum, qui est inpeditae linguae, non docet eum i-e loqui, quamvis non nisi i-e loquatur.
*Tom. X p. 268 (a. 1528) : conclusum est capitaneis ... bona mobilia ... libere et non i-e permitti debere.
II.
bez przeszkody; sine
impedimento
AGZ XII p. 96 (a. 1441) : qui homo debet i-e sedere et manere usque ad deposicionem dominorum pro eodem.Cf. IMPEDITUS II.