Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMPEDITUS

Gramatyka
  • Formyimpeditus, inpeditus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
Znaczenia
  • I.
    • a. zajęty (czymś)
    • b. milit. (praec. milit.) objuczony
    • 2.
      • a. (de locis) nieprzystępny, trudny do przebycia, bezdrożny
      • b. trudny, przykry
    • 3. + lingua, discretione sensu homineociężały, nieporadny
  • II.
    • 1. iur. iur. nie nagabywany, nie pociągany do odpowiedzialności
    • 2.

Pełne hasło

IMPEDITUS s. INPEDITUS, -a, -um adi.
  • F.
  • Th.
  • L.
  • H.
I. 1.de hominibus
a. zajęty (czymś); occupatus (aliqua re
Tom. III p. 343 (a. 1515) : quam sciam propriis bellis ... semper esse i-issimam.
Ib. VI p. 162 (a. 1522) : belli ... quod ... nos in omnibus rebus et actionibus nostris habuit i-issimos.
Cf. etiam ib. IX p. 64 (a. 1527).
b. (praec. milit. ) objuczony; impedimentis onustus (saec. XV ex. ).
2. de rebus
a. (de locis) nieprzystępny, trudny do przebycia, bezdrożny; avius, invius (saec. XV in. ).
b. trudny, przykry; difficilis, molestus (saec. XV ex. —XVI).
3. ociężały, nieporadny; tardus, dicitur v. gr. de lingua, item de discretione ( GŁOG. Phys. fol. C 3b) , sensu ( RFil XXIV p. 49, a. 1411) ; etiam de homine :
Tom. V p. 111 (a. 1520) : videant jam isti, qui me gravem et i-um calumniantur, utrum Zamboczki dormiat, cum edendum est.
ArPrawn VI p. 149 (a. 1554) : qui rem suam proponere nescit, aut in lingua i-tus sit et amico proloquutore caruerit, ei iudex proloquutorem ex officio ... deputare tenetur.
II.
1. iur. nie nagabywany, nie pociągany do odpowiedzialności; qui ad ius non vocatur
KsgŁawKr p. 16 (a. 1367) : extunc dictus Cacharias cum dicta camera facere et dimittere, tamquam omnia iura cum ea effecisset, i-us ab omnibus habere habebit etc.
2. wolny? liber?
*PommUrk II p. 469 (a. 1282) : vie ... que ibidem nunc sunt, manere debent i-e.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)