- Dc.
- B.
- L.
- H.
przeszkadzający, uniemożliwiający; qui aliquid
impedit
*KodKKr I p. 47 (a. 1253) : tempestas i-a processus habiti.
VHedv p. 553 : in oculo contraxerat quandam visus i-am albuginem sibique non modicum tediosam.
MPH II p. 823 (saec. XIV) : fidei diversitas ... i-a coniugii.
Dicitur etiam de
servitio (
ArHist XII
p. 257, a.
1371)
sim.
Opp.
ampliativus (
WŁODK. ScrSel II
p. 234
:
hic modus non est
ampliativus, sed pocius i-us fideij orthodoxe).
Occ.
constr.
sq.
dat.
CodEp II p. 110 (a. 1418) : lites ... scandalosas salutique i-as ... concitando.
Inde subst.
impeditivum,,
-i
n.
przeszkoda
uniemożliwiająca coś; impedimentum,
obstaculum
KADŁUB. p. 41 : dispar cultus unum erat i-orum matrimonij.
UrkBBr p. 191 (a. 1286) : quod non est i-um Pacis.Cf. IMPEDIMENTUM II A 1 IMPEDIO III 2 a.