Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HORTULANUS

Gramatyka
  • Formyhortulanus, horto, orto, ortu, , hortulanus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • 1. ogrodowy (o ziołach, roślinach)
    • 2. ogrodniczy, zagrodniczy
  • II.
    • 1. propr. propr. ogrodnik, człowiek zajmujący się uprawą ogrodu
    • 2. meton. obejście, zagroda, gospodarstwo zagrodnicze, obejmujące dom wiejski z podwórzem i zabudowaniami gospodarskimi oraz niewielką działkę roli
      • α.
      • β.

Pełne hasło

HORTULANUS, -a, -um scr. horto-,orto-,ortu-
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
I. adi.
1. ogrodowy (o ziołach, roślinach); qui in horto nascitur, hortensis (de herbis, plantis).
2. ogrodniczy, zagrodniczy; qui ad hortulanum (cf. infra II 1) pertinet, hortulani est
AGZ XVI p. 302 (a. 1500) : de domo h-o XIIII grossos solvit.
ŁASKI LibBen II p. 58 : in eodem plebanali horto est domuncula h-a.
II. subst. hortulanus,, -i m.
1. propr. ogrodnik, człowiek zajmujący się uprawą ogrodu; explicat et glossam Pol. affert
GLb p. 70 : olitor, orto-us «ogrodnyk», custos olerum.
Praec.
zagrodnik, chłop bezrolny użytkujący jedynie zagrodę (w przeciwstawieniu do kmiecia, chłopa osiadłego na pełnym gospodarstwie); colonus, qui nonnisi domum hortumque habebat (opp. cmethoni , cui fundus ac res familiaris erant)
CodSil(M) II p. 23 (a. 1208) : addidi ... beato Johanni (i. ecclesiae ) ... villam meorum agazonum ... et agros meorum orto-orum ... et ... sortem mei molendinarii cum molendino.
KodWp II p. 95 (a. 1294) : pro omni solucione censuali ... quilibet h-us ... solvet nobis singulis annis ... quatuor scotos.
PommUrk IV p. 236 (a. 1306) : quos duos coros siliginis tollere debent fratres eremitae ... in villa ... a nostris o-is, qui proprie dicuntur «Cosseten» (Germ. ), de duobus mansis.
KodMp II p. 289 (a. 1308) : h-i nostri soluent per vnum fertonem ... quia tantum hortos habent.
KodWp III p. 258 (a. 258 (a. 1364) : o-i ... spectantes ad dominium solvent de quolibet orto per quatuor grossos et per duos pullos annuatim et ad honores persolvendos ipsi o-i dominii villanos de tercio denario sublevabunt.
Ita vulgo usque ad saec. XVI ex. Glossae Pol.
KsgGrWp I p. 204 (a. 1394) : domina ... mansit circa allodium et o-is (sic ) «sagrodniky» in Wiszkocz.
ArHist VI p. 163 (a. 1424) : omnes ... agricultores ... terre Masovie ... decimam manipularem ... solvere ... tenentur ... exceptis et exclusis h-is alias «ogrodniki» et «wardaszny», qui de ortis, in quibus residerint ... decimare non tenentur.
APozn I p. 249 (a. 1456) : villam ... cum ... censibus kmethonum et o-orum alias „zagrodnyky”.
GLcerv p. 657 : olitor siue h-us, qui olera curat, «zagrodnik, ogrodnik».
Dicuntur empticii ( Visit. p. 554 a. 1539) , maiores ( DŁUG. LibBen II p. 123 : quilibet habet tria stadia agri),
pedites (
ib. p. 122 ) , possessionati ( StPPP XII p. 437 et p. 442, a. 1508 ; LibBenP p. 154 ) . Occ. rataj, robotnik wiejski nie posiadający własnego pola ani inwentarza, najmowany do prac polowych; agri cultor, cui nec proprius ager nec iumenta erant quique ad agros colendos conducebatur
StPPP II p. 491 (a. 1441) : Nicolaus ... cum Alberto o-o alias «ratay» terminum habent.
ArPrawn V p. 96 (saec. XV) : civis seu oppidanus ... agrum ... per suum o-um sive agricolam colit.
Cf. COLONUS
Locut.
hortulanum (-os) locare (in villagio: KodMp III p. 379, a. 1359 ; in villa ib. I p. 349 , a. 1367).
Constr.
a. sq. gen. possessoris, v. gr. cantoriae ( DŁUG. LibBen I p. 580 : habent ... h-i cantoriae ius privilegiatum), ecclesiae (
DokMp I p. 340, a. 1406 : o-os ecclesiae et tabernatores ab omnibus septimanalibus ... laboribus ... eximentes).
Item sq. adi. possessoris
plebanalis ( ŁASKI LibBen II p. 58 ) . b. sq. de :
RotPozn p. 352 (a. 1420) : Nicolaus o-us de Wargowo.
Ib. p. 525 (a. 1428) : kmetho alias o-us de Gorka.
Ita saepius. c. sq. in c. abl.
AKapSąd II p. 85 (a. 1433) : kmethones, tabernatores et o-os in villis.
APozn I p. 199 (a. 1453) : laboriosus Iohannes ... o-us in Wynari.
Ita saepius. Cf. HORTULANEUS I HORTULARIUS.
2. meton. obejście, zagroda, gospodarstwo zagrodnicze, obejmujące dom wiejski z podwórzem i zabudowaniami gospodarskimi oraz niewielką działkę roli; fundus, quo rustici domus nec non aedificia ad rem domesticam spectantia continebantur
KodWp III p. 58 (a. 1356) : scultetus tercium h-um habebit sibi et nos unum pratum ibidem nobis eligemus.
KodMp III p. 179 (a. 1364) : damus eidem Nicolao sculteciam ... tres mansos liberos ... tabernam ... molendinum ... octo o-os in competa.
DokMp IV p. 209 (a. 1380) : item ... habet plebanus h-os duos non procul ab ecclesia; sub his hortulaniis habet piscinas duas.
Śwink. p. 127 (a. 1384) : ad scultetiam pertinent quatuor mansi, una taberna, duo o-i et molendinum.
StPPP VIII p. 188 (a. 1386) : terminum ... pro intromissione in o-o et alienacione hereditatis.
KsgGrWp I p. 346 (a. 1399) : debet habere quatuor o-os propinquiores castro.
AGZ XVI p. 301 (a. 1500) : Kvszkowycz de o-o quinque grossos solvit.
Inde dicitur de
medio hortulano:
RachJag p. 65 (a. 1390) : in Sandzislauicze villa II kmethones per IX scotos ... VI ½ o-i per V grossos.
Ita vulgo usque ad saec. XVI. Glossa Pol.
ZabDziej I p. 164 (a. 1514) : recepisse ... de o-o alias «zagroda» marcam cum sex grossis.
Syn. et iuxta posita
ager ( APozn II p. 116, a. 1482) , allodium ( ib. I p. 143, a. 1448) , hortulania ( supra 820,45 ), hortus ( TPaw VII p. 391, a. 1424 ; AGZ XVIII p. 444, a. 1502 ; hortulanorum: StPPP XII p. 443, a. 1508) , magnum iuger ( StPPP VIII p. 285, a. 1388) , laneus ( ArSang II p. 215, a. 1468) .
Locut. sollemniores
α. hortulanos aedificare, erigere ( PP II p. 34, a. 1448) , locare ( KodKKr I p. 208, a. 1337 ; DokSul p. 356, a. 1363) , obtinere, ad alicuius usus retinere ( ib. ; KodPol I p. 237, a. 1372).
β. de hortulanis censuare, solvere ( APozn I p. 143, a. 1448 ; AGZ XVI p. 301, a. 1500). Cf. HORTULANA HORTULANARIA HORTULANIA HORTULANIUM HORTULANEUS II HORTULUS II HORTUS II 1. Ad rem cf. K. Tymieniecki, Procesy twórcze formowania się społeczeństwa polskiego w wiekach średnich, Warszawa 1921, p. 293 et p. 315; Zarys historii gospodarstwa wiejskiego w Polsce I, Warszawa 1964, p. 393; A. Wyczański, Wieś polskiego odrodzenia, Warszawa 1969, p. 157—160.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)