- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- N.
I.
1.
kobieta podejmująca gości, pani domu; quae hospites excipit, domina, hera (saec. XV—XVI).
Additur
gen.
Christi
(de
s.
Martha)
KodKKr I p. 204 (a. 1337) : in honorem ... sancte Marthe virginis h-e Domini nostri.
DokKKr I p. 63 (a. 1345) : ad honorem b. Marthae, charae h-ae Salvatoris nostri Iesu Christi.Ita saepius. Transl. de rebus
NIC. POL. p. 66, v. 346 : h-a ([sc. vas mirificum) ]facta crucis moro hic ego, filia lucis (cf. Th. VI 3032,34 sqq. )
2.
żona;
i. q. uxor
StPPP II p. 800 (a. 1473) : h-a seu uxor eiusdem Smolka et familiaris suus manifeste ibidem sunt locuti.
ArHist V p. 160 (a. 1475) : ego Mathias recipio te Annam michi in h-am meam, et ... Anna ... dixit: ego Anna recipio te Mathiam ... in hospitem meum.Cf. HOSPES II 2.
3.
zarządzająca lub prowadząca dom lub zajazd; domesticarum
rerum vel deversorii dispensatrix
AKapSąd II p. 702 (a. 1501) : Stanislaus ... tabernam sive hospicium ... ad Drabowa intravit ... prefata Drabowa h-a dixit etc.
Ib. III p. 122 (a. 1508) : pocius et securius est michi hic in hospitio dormire, quia h-a est michi soror.
RachBon III p. 47 (a. 1558) : distributa familiae in praedio Rakowicze: factori marcae 3 ... h-ae ... 2, ancillis ... 2 ... pastori ... 1.Cf. HOSPES II
II.
kobieta przybyła z obcych stron, nie obywatelka (miasta); (mulier) peregrina
KsgRachKr II p. 6 (a. 1366) : receperunt violenter unam mulierem h-am, subconductricem domus et duxerunt sub castrum.
N. addito gen.
ducis
wieśniaczka wywodząca się z warstwy książęcych hospites?
mulier rustica, quae e stirpe hospitum ducalium originem ducebat?
CodSil(M) I p. 265 (a. 1204) : Loduici filius ex h-a ducis natus et Henricus eiusdem filius vineam colere debent.Cf. HOSPES I 3 a.