- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- H.
- W.
[
acc.
sg.
m.
quemdam :
KsgRachKr II
p. 24
(a. 1369)
:
quemdam alium Christianum apprehendit.
abl.
sg.
m.
codam :
RachJag
p. 253 (a.
1394)
:
nuntius ... cum codam Nicolao ...
venit.
acc.
sg.
f.
quemdam:
KsgŁawKr
p. 175 (a.
1392)
:
Nicolaus quemdam litteram
... exhibuit.]
I.
(adi.) pewien, jakiś, któryś, niektóry, niejaki; aliquis, quispiam,
nonnullus.
N.
α.
quidam ... ultimus
jeden ... drugi;
primus ... alter
MARC. p. 48, v. 50 : regula metriste duplicata videbitur esse: quedam vocalis, vltima sit reliqua (cf. notam ed. ib. p. 70).
β.
quadam vice
pewnego razu, kiedyś;
olim, quondam.
II.
(subst. ) ktoś, coś, ktokolwiek,
cokolwiek, pl.
niektórzy (ludzie);
aliquis, aliquid, non nemo, non
nihil.
Augetur aliis
pron.
,
v.
gr.
ille, nullus
(cf.
). Occ. constr. sq.
de:
KsgŁawKaz p. 221 (a. 1417) : in causa, quam habuit cum quodam de Sale.
Ib. p. 239 (a. 1418) : pignus cuiusdam de Bewtum.Ita ib. saepius.