General
Full Entry
More

QUIDDITATIVUS

Grammar
  • Formsquidditativus, quiditativus
  • Etymologyquidditas
  • Inflectional type -a, -um
Meaning Outline
  • phil. log. qui ad rei quidditatem (cf. s.v. I) pertinet

Pełne hasło

QUIDDITATIVUS s. QUIDITATIVUS, -a, -um (quidditas)
  • B.
  • L.
  • O.
  • W.
phil. et log. t.t. dotyczący istoty, istotowy; qui ad rei quidditatem (cf. s. v. I) pertinet
MatFil II p. 33 (a. 1413) : non est Deus definibilis definitione q-a, quia differentiam q-am non habet ... sed definitione essentiali.
Ib. p. 36 (a. 1413) : quidquid intelligere quidditative est ipsum intelligere secundum conceptum, a quo sumitur praedicatum q-um. Ib. infra per notitiam q-am volo intelligere conceptum simplicem supponentem pro Deo etc.
Ita vulgo.
Dicitur v. gr. de
concepto ( BYSTRZ. in MatFil IV p. 97 et saepius), definitione ( et vulgo), differentia (supra39 et saepius), distinctione ( BYSTRZ. in MatFil IV p. 80 ) , divisione ( ib. ), entitate ( GIEŁCZ. fol. k 8b) , esse ( MatFil IV 59, saec. XIV et saepe), notitia ( et saepius ), praedicatione ( GŁOG. Don. fol. B Vb) , praedicato ( et saepius), ratione ( BYSTRZ. Top. fol. y VIIIa et saepius).
Syn.
formalis ( STOB. Sign. fol. A IIIb) ; opp. causalis ( BYSTRZ. Top. fol. o VIIb et saepius), es sentialis ( et vulgo), descriptivus ( BYSTRZ. Log. fol. c IIIb et saepius), enuntiativus ( id. AnalPost fol. f IIIa ), cett.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)