Ogólne
Pełne hasło
Więcej

QUIDAM

Gramatyka
  • Formyquidam, quaedam, quiddam, quoddam
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
  • Część mowy
Znaczenia
  • I. aliquis, quispiam, nonnullus.
    • α. + quidam ... ultimus primus ... alter
    • β. + quadam vice olim, quondam.
  • II. + ille, nullus de: aliquis, aliquid, non nemo, non nihil.

Pełne hasło

QUIDAM, QUAEDAM s. QUIDDAM et QUODDAM pron.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • H.
  • W.
[ acc. sg. m. quemdam : KsgRachKr II p. 24 (a. 1369) : quemdam alium Christianum apprehendit. abl. sg. m. codam : RachJag p. 253 (a. 1394) : nuntius ... cum codam Nicolao ... venit. acc. sg. f. quemdam: KsgŁawKr p. 175 (a. 1392) : Nicolaus quemdam litteram ... exhibuit.]
I. (adi.) pewien, jakiś, któryś, niektóry, niejaki; aliquis, quispiam, nonnullus.
N.
α. quidam ... ultimus jeden ... drugi; primus ... alter
MARC. p. 48, v. 50 : regula metriste duplicata videbitur esse: quedam vocalis, vltima sit reliqua (cf. notam ed. ib. p. 70).
β. quadam vice pewnego razu, kiedyś; olim, quondam.
II. (subst. ) ktoś, coś, ktokolwiek, cokolwiek, pl. niektórzy (ludzie); aliquis, aliquid, non nemo, non nihil. Augetur aliis pron. , v. gr. ille, nullus (cf. ). Occ. constr. sq. de:
KsgŁawKaz p. 221 (a. 1417) : in causa, quam habuit cum quodam de Sale.
Ib. p. 239 (a. 1418) : pignus cuiusdam de Bewtum.
Ita ib. saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)