General
Full Entry
More

PROPINQUUS

Grammar
  • Formspropinquus, propincus, propinquum, propinquus, propinquior, propinquum
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i -i -oris -i
  • Part of Speechnounnounnoun
  • Gendermasculineneutremasculinemasculineneutre
Meaning Outline
  • I. propr.
    • 1. prope situs, vicinus, confinis, non remotus (de hominibus: vicinus, proxime habitans).
      • α. + ad propinquum prope
      • β. + de propinquo de loco vicino, non remoto
      • γ. + e propinquo de vicino.
      • δ. + in propinquo prope, non procul
      • ε. + a propinquiori a loco minus remoto
    • 2. proximus.
    • 3. phil. vicinus, proximus.
  • II. transl.
    • A. consanguineus, cognatus.
    • B. iur.
      • 1. + ius praerogativa, privilegium loci prioris
      • 2. iure (praec. propinquitatis quod vocaba tur) primus

Pełne hasło

PROPINQUUS s. PROPINCUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • O.
[nom. sg. m.
propinquis:
StPPP II p. 549 (a. 1445) : si ipse est propinquis ad domum.
comp. magis propinquus:
Lites I p. 295 (a. 1339) : elegerunt ... Wladislaum in regem ... tamquam magis propinquum ipsi regi Premislio.
KsgŁawKr p. 82 (a. 1372) : ad redimendum ... opus macelli Margaretha debet fore magis propinqua.
superl. propinquissimus:
MATTH. Prax. p. 119 : sunt illi abbati propinquissimi et coniunctissimi.
Cf. infra 1268,38 et
GOST. Th. fol. d Ia : intelligentia ... propinquissima est primae cause.
]
I. propr.
1. (de loco) bliski, pobliski, blisko położony, sąsiedni (o ludziach: blisko mieszkający, sąsiadujący); prope situs, vicinus, confinis, non remotus (de hominibus: vicinus, proxime habitans).
Inde
subst. propinquum,, -i n. , nonnisi in locut.
α. ad propinquum blisko; prope
DŁUG. Hist. III p. 313(= V p. 338 ed.nov.) : lignorum pinaticorum struibus, moenibus ad p-um appositis.
Ib. V p. 293 : cum ad p-um constitissent.
β. de propinquo z bliska, z małej odległości; de loco vicino, non remoto
NIC. BŁ. Serm. I p. 26 : rugitum maris, quem ... de p-o audire erit horribile.
DŁUG. Hist. I p. 547 (= II p. 320 ed.nov.) : sentiens ... hostem de p-o ad se offendendum succedere.
Ita saepius.
γ. e propinquo z bliska; de vicino.
δ. in propinquo w pobliżu, blisko; prope, non procul
ε. a propinquiori z bliższej odległości; a loco minus remoto
VITELO Opt. p. 120 : quod a p-iori videtur, sub maiori angulo videtur, quod vero a remotiori, sub minori.
Constr.
a. sq. gen. b. sq. dat. c. sq. abl.
StMed XIX 2, p. 161 (a. 1444) : calidum interius ... trahitur ... ad aures, cum sint p-iores facie (nisi leg. faciei).
d. sq. ad :
VITELO Opt. p. 138 : in puncto I p-ori ad punctum A.
AKapSąd III p. 75 (a. 1500) : villam ... p-iorem esse ad Lachowo quam ad Colno.
e. sq. circa :
KodLit p. 197 (a. 1416) : quod nos in p-o circa Troky deberet invenire.
AKapSąd III p. 139 (a. 1509) : in aliquo loco circa villam p-o.
2. (de tempore et eis, quae in tempore fiunt) bliski w czasie; proximus.
Constr. sq. dat. Occ. in locut.
in propinquo w najbliższym czasie; mox, proxime
CodVit p. 875 (a. 1429) : ita quod dicte convencioni baronum fieri non posset in p-o.
3. phil. bliski; vicinus, proximus.
Dicitur v. gr.
causa ( BYSTRZ. AnalPost fol g Ia ; opp. remota: Gramm. p. 170, saec. XV) , conclusio (syn. immediata; opp. remota et mediata :
BYSTRZ. AnalPr fol. l IVb : licet vnius syllogismi sit tantum vna conclusio p-a et immediata, tamen possunt esse plures remote et mediate
), effectus (syn. immediatus: ib. ), genus ( BYSTRZ. Log. fol. b Ib) , intelligentia (cf. et GOST. in MatFil XI p. 60 ) , materia (syn. secunda, opp. prima et remota:
MatFil IV p. 24 (saec. XIV) : secundum Philosophum ... duplex est materia: prima et remota, secunda et p-a
), item materia (syllogismi:
BYSTRZ. Top. fol. o Ib : duplex est materia syllogismi, scilicet remota et p-a
), medium (opp. distans: id. AnalPost fol g VIIa ), obiectum (opp. remotum:
STOB. Aret. fol. d IIa : prior diffinicio data est per obiectum p-ius; hec vero per obiectum remocius
), pars orationis (
BYSTRZ. Log. fol. y IIa : partes p-e orationis sunt ... dictiones et non littere vel syllabe
), potentia (opp. remota: BYSTRZ. Anal Post fol. e VIb ; ib. fol. g VIb et saepius), scibile ( MatFil II p. 27, saec. XV in.in et saepius; vel opinabile; syn. totale: BYSTRZ. AnalPost fol. i Va ; ;opp. remotum: ib. fol. i IIIa) .
II. transl.
A. spokrewniony, krewny, bliski; consanguineus, cognatus.
Constr. abs. vel sq. dat. Praec. eodem sensu
subst. propinquus,, -i m. (praec. pl. ) et compar. propinquior,, -oris m.
Constr. abs. vel sq. gen. Definitur addito v. gr.
α. carnaliter ( HESSE Matth. IV p. 166 ).
β. parentelae alicuius ( PETR. WYSZ Spec. p. 137 ).
γ. consanguineitate ( KodWp VIII p. 33, a. 1417) , sanguine ( ZabDziej I p. 176, a. 1519).
δ. ex parte gladii ( KsgŁawKr p. 264, a. 1394) , ex stirpe et radice ( DecrICC I p. 93, a. 1460) .
ε. in progenie alicuius ( KodKKr I p. 105, a. 1278) , in linea consanguinitatis ( KodMp IV p. 14, a. 1387 et saepius), in quarto gradu ( CorpJP III p. 459, a. 1519) , in sanguine ( DokMp VIII p. 273, a. fere 1443).
ζ. post fusum ( DecrICC I p. 115, a. 1460) , post gladium ( KsgŁawKaz p. 428, a. 1427 et saepius), post radicem ( DecrICC II p. 196, a. 1497) . Huc spectare videtur manus defuncti propinquissima najbliższe pokrewieństwo po zmarłym; cognatio proxima
NieznPrChełm p. 309 : manus defuncti p—issima monstratur, quod si sit eius pater aut frater, qui est mortuus, possunt bona eius recipere.
B. iur.
1. ius tzw. lepsze prawo, pierwszeństwo; praerogativa, privilegium loci prioris
IurMas I p. 73 (a. 1398) : Semovithus eandem conferendi prebendam ius habere debet p-ius quam ... frater suus.
StPPP VIII p. 527 (a. 1398) : terminum ... habent ... pro iure p-iori.
DecrICC I p. 405 (a. 1473) : Magdalena ... p-iori iure omnia bona possidere debet.
Ita saepius. Simili sensu propinquum,, -i n.
StPPP IX p. 112 (a. 1479) : ipse dicit, quod ibi habet ex p-o.
Cf. ius potius
2. compar. (de hominibus) bliższy do czegoś, tj. ten któremu według prawa (zwłaszcza pokrewieństwa) należy się pierwszeństwo, bardziej uprawniony; iure (praec. propinquitatis quod vocaba tur) primus
KodWp III p. 94 (a. 1357) : p-ior erit Iudeus ad expurgandum se de tali infamia.
DokSZKr p. 7 (a. 1368) : quicumque fuerit p-ior ad easdem ... hereditates.
KsgŁawKr p. 61 (a. 1370) : si ... Petrus eosdem ortus vendere vellet, tunc ... Pesco esset p-ior ad emendum.
Ita vulgo. Cf. Pol. bliski et PROPIOR B 4.
Syn.
principalior ( APozn II p. 276, a. 1495) , vicinior ( OrtWp p. 61, saec. XV).
Eodem sensu posit.
propinquus ( AGZ XII p. 336, a. 1470 ; DecrICC I p. 401, a. 1473) .
Constr.
a. sq. gen.
OrtWp p. 7 (a. 1443) : extunc dicti fratres patruales sunt p-iores bonorum predictorum post mortuam manum.
DecrICC I p. 401 (a. 1473) : perduxit testimonio, quod ipsa est p-a hereditatis.
b. sq. dat.
OrtWp p. 53 (saec. XV) : quis p-ior est illis hereditariis bonis.
Ib. p. 61 (saec. XV) : actori adiudicatum fuit, quod merito et licite esset sue cause vicinior et p-ior.
Ita saepius. c. sq. acc.
OrtWp p. 61 (saec. XV) : si ego cause mee aliquid eo p-ior sim.
Praec. acc. gerundii
DecrICC II p. 220 (a. 1498) : soror ... p-ior est post fratrem suum has pecunias recipiendum, quam frater patruelis.
Ib. p. 365 (a. 1510) : dicit se esse p-iorem ista bona possidendum.
d. sq. abl.
DokListPł II p. 16 (a. 1501) : nemo alter iure successorio et linea propinquitatis super bona ... esset p-ior nisi eadem Czarna.
DecrICC II p. 268 (a. 1501) : nomine propinquitatis post ... awnculum suum ... esse p-iorem.
e. sq. inf.
KsgŁawKaz p. 276 (a. 1420) : lucratus est, quod est p-ior iurare ... pro censu.
OrtWp p. 4 (a. 1425) : est p-ior suum porcellum obtinere juxta formam iuris.
Ita saepe. f. sq. ad, cf. et 4 et vulgo. g. sq. ex :
KsgŁawKr p. 193 (a. 1392) : si ... se ad eandem domum p-iorem ex ipsa devolucione fore demonstraverit.
h. sq. iuxta, cf. et
RotGniezn p. 239 (a. 1429) : erit p-ior ad propinquitatem iuxta tenorem citacionis.
Ita saepius. i. sq. post:
KsgZKal p. 154 (a. 1407) : asserens se fore p-iorem post amitam suam.
KodMp IV p. 151 (a. 1415) : ad quam villam ... Iacobus asserebat se esse p-iorem post fratres suos amitales.
Ita vulgo; etiam post manum mortuam :
KodWp IX p. 318 (a. 1432) : ad quam pecuniam ipse ... post manum mortuam dicte sue amite est p-ior.
Ita saepius. k. sq. super:
KsgŁawKaz p. 285 (a. 1421) : Katherina est p-ior super domo Nicolai.
PP III p. 4 (a. 1427) : si non exsoluet Mathias, extunc idem Nicolaus est p-ior super domum suam.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)