General
Full Entry
More

PRAEDICATIVUS

Grammar
  • Formspraedicativus, predicativus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um
Meaning Outline
  • I. log. praedicandi vi praeditus, categoricus (syn. affirmativus)
  • II. gram.+ verbum

Pełne hasło

PRAEDICATIVUS s. PREDICATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
I. log. orzekający, twierdzący, kategoryczny; praedicandi vi praeditus, categoricus (syn. affirmativus)
BYSTRZ. AnalPr fol. b IIIb : vniuersalis propositio p-a id est affirmatiua conuertitur in affirmatiuam non tamen vniuersaliter.
Ib. fol. f Ia : huiusmodi propositiones sunt p-e, id est affirmatiue.
II. gram. verbum sensu subobscuro
Gramm. p. 185 (saec. XV) : verba p-a construuntur cum ablatiuo mediante preposicione ‘a’ vel ‘ab’, sed hoc fit diuersimode.
Ib. p. 183 (saec. XV) : ponit regulam de p-is horum verborum vnum tantum accusativum regencium.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)