- F.
- Th.
- Bl.
I.
log. orzekający,
twierdzący, kategoryczny;
praedicandi vi praeditus, categoricus (syn. affirmativus)
BYSTRZ. AnalPr fol. b IIIb : vniuersalis propositio p-a id est affirmatiua conuertitur in affirmatiuam non tamen vniuersaliter.
Ib. fol. f Ia : huiusmodi propositiones sunt p-e, id est affirmatiue.
II.
gram.
verbum
sensu subobscuro
Gramm. p. 185 (saec. XV) : verba p-a construuntur cum ablatiuo mediante preposicione ‘a’ vel ‘ab’, sed hoc fit diuersimode.
Ib. p. 183 (saec. XV) : ponit regulam de p-is horum verborum vnum tantum accusativum regencium.