General
Full Entry
More

PRAEDICATURA

Grammar
  • Formspraedicatura, predicatura
  • Etymology praedicatus, 1. praedico
  • Inflectional type -ae
  • Part of Speechnoun
  • Genderfeminine
Meaning Outline
  • I. actus praedicandi (verbum Dei)
  • II. praedicatoris (cf. s.v. I 2) munus eiusque proventus

Pełne hasło

PRAEDICATURA s. PREDICATURA, -ae f. (praedicatus, 1. praedico)
  • Dc.
  • B.
I. głoszenie kazań, kaznodziejstwo; actus praedicandi (verbum Dei)
KodUJ III p. 152 (a. 1490) : p-a annis singulis pariformiter et in solidum inter praepositum et decanum compleatur.
ArHist X p. 325 (a. 1512) : praedicatores ... ad officium ipsorum p-e et intonationis substituere vicarios poterint.
II. urząd kaznodziei (i związane z nim beneficjum); praedicatoris (cf. s. v. I 2) munus eiusque proventus
DŁUG. LibBen II p. 33 : de quibus agris solvitur ... decima ... pro officio p-e in ecclesia Cracowiensi.
Id. in
AnnCrac p. 191 (a. 1463) : Paulus de Zathor ... officium p-e in ... ecclesia Cracoviensi ... gessit.
Ita saepius saec. XV - XVI.
N. constr.
a. sq. gen.
KodKrak p. 623 (a. 1482) : provisoribus ... capelle sancte Barbare et eius kathedre seu p-e Polonorum ... dare censum.
KsgDoch p. 362 : canonicatus seu p-a prebende Carwowska.
b. sq. ad :
CracImpr p. 90 (a. 1521) : inscripti 100 floreni ... spectant pro p-a ad s. Barbaram ... in Cracovia.
c. sq. apud:
AKap p. 211 (a. 1570) : in exercendo officio p-e et prepositure apud ecclesiam s. Marie Magdalene.
d. sq. in c. abl. , cf. et saepius. Cf. PRAEDICATORIA.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)