General
Full Entry
More

OCCIDO-1

Grammar
  • Formsoccido, ocido
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -ere, -idi, -isum
Meaning Outline
  • I. propr. necare, interficere.
    • α. refl.
    • β. + membra per se obtruncare
  • II. transl.
    • 1. tollere, exstirpare, v. gr.
    • 2. theol. morte spirituali damnare

Pełne hasło

1. OCCIDO s. OCIDO, -ere, -idi, -isum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
[1. sg. ind. perf. act. occisi:
ZapSądWp I p. 162 (a. 1403) : cognosco, quod maritum tuum occisi.
3. sg. ind. perf. act. occisit:
KodWp III p. 235 (a. 1364) : ipsum occisit tanquam perfidus et infidelis.
TPaw IV p. 499 (a. 1392) : Johannes non occisit porcum Nicolai furticinio.
Cf. etiam ib. III p. 510 (a. 1400) ; StPPP II p. 442 (a. 1438) . 3. pl. ind. perf. act. occiserunt:
StPPP II p. 565 (a. 1447) : filium ... Heduigis occiserunt.
AKapSąd III p. 168 (a. 1513) : kmethones ... partem prefatorum nobilium occiserunt.
3. sg. ind. plpf. act. occiserat:
AGZ XII p. 101 (a. 1442) : Mathias ... occiserat ... quoddam caput.
3. sg. con. plpf. act. occisisset:
KodPol II p. 742 (a. 1364) : cum Senczivogius Beniamen (acc. ) occisisset.
inf. perf. act. occisisse:
StPPP VI p. 43 (a. 1510) : Johannem ... occisisse nobilem Reginam.]
I. propr. zabić; necare, interficere.
Additur
ad mortem ( CorpJP III p. 437, a. 1519), item occisione ( Tom. IX p. 200, a. 1527).
N.
α. refl. se mutuo ( ArHist XI p. 386, a. 1420) vel alterutrum invicem ( KsgHenr p. 16, saec. XIII) .
β. membra per se poćwiartować; obtruncare
StPPP VIII p. 946 (a. 1400) : kmetonem o-erant, caput per se, manus per se et pedes per se, ita quod ministerialis non valuit wlnera considerare.
Locut.
caput occisum zabójstwo; homicidium, cf. supra II 17525 sqq.
II. transl.
1. usunąć, wytępić; tollere, exstirpare, v. gr. incestus et adulteria ( KodWp I p. 240, a. 1263).
2. theol. skazać na potępienie wieczne; morte spirituali damnare
BRUNO Qfr p. 388 : o-ntium me scelerum stercore ... dudum feteo.
AMedi III p. 95 (saec. XV med.) : quare lex Moysi dicitur lex o-ns, lex Evangelii lex vivificans (alluditur ad Vlg. 2. Cor. 3,6 ).
WROCŁ. EpitConcl fol. A IIIb : litera legis veteris dicitur o-re occasionaliter ... quia proponendo (ed. -a) mandata dedit cognitionem peccatorum prohibendo (ed. -a), non tamen conferendo gratiam, sine qua precepta meritorie impleri non possunt.
Cf. Th. IX 2,347,43 sqq.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)