- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B. (s.
- v.
- occidui
- characteres)
I.
propr.
1.
zachodzący (o
słońcu); occidens (de sole).
N.
meton.
tempus
zachód (jako pora dnia); quo sol occidit, vesper
ArHist X p. 373 (a. 1576) : in o-o tempore domos se conferant (cf. ib. supra excedant orto sole).
2.
zachodni
a.
położony na Zachodzie;
in Occidente
situs.
N. loco
nominis proprii
Mare
Ocean Atlantycki;
i. q. Atlanticum
AMedi III p. 133 (saec. XV ex.) : O-um Mare crebros accessus patitur et recessus.Cf. OCCIDENTALIS α.
b.
mieszkający na Zachodzie; in Occidente
habitans,
v.
gr.
natio
(
*CodEp III
p. 81, a.
1455,
cf.
Th.
IX 2,353,61); simili
sensu
lingua :
ChrOl p. 354 : infectionem reliquerunt ... per totam linguam o-am.
II.
transl.
1.
podległy zniszczeniu, przemijający, nietrwały;
labilis, caducus, praec.
vita (syn. labens:
DokPaul I
p. 250, a.
1449
et saepius).
N.
navis :
WAPOW. Chr. p. 352 : qui Arabum o-is navibus aequor arant.
2.
podupadły, zbliżający się do kresu;
labens, infirmus, praec.
aetas
starość;
i. q. senilis
DŁUG. Hist. II p. 197 (= III p. 219 ed.nov.) : dum iam in o-am vergeret aetatem.
Ib. IV p. 373 : in aetate extrema et o-a.Cf. Th. IX 2,354,33 sqq.
3.
(singularia)
a.
skrajny, tylny;
extremus, posterior
GŁOG. Phys. fol. A IIIb : occiput quasi o-a pars capitis, id est posterior.
b.
zgubny, niebezpieczny; perniciosus, periculosus
KodWp I p. 284 (a. 1253) : ea, que aguntur in tempore ... scripti memoria ... non suffulta ... in o-um oblivionis precipitium dilabentur.