General
Full Entry
More

OCCISIO

Grammar
  • Formsoccisio
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -onis
  • Part of Speechnoun
  • Genderfeminine
Meaning Outline
  • actus occidendi, nex.
    • a.
    • b. + (in) occisione gladii mori perire
      • α. + capitis caput occisionis: homicidium, cf. supra II 17526 sqq.;
      • β. + communis caedes, strages

Pełne hasło

OCCISIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
zabicie, zabójstwo; actus occidendi, nex.
Iuncturae verbales notabiliores
a. occisione occidere (aliquem: Tom. IX p. 200, a. 1527) ; opp. occisione corruere ( KADŁUB. p. 152 ) , occumbere ( VHedv p. 559 ) , per occisionem interire ( VKyng p. 717 ).
b. (in) occisione gladii mori (e Vlg. Hebr. 11,37 MARTIN. OP. Serm. p. 205 nlb. et saepius) vel perire ( ChrMp p. 114 ), etiam ponere (aliquem: *KodMaz(K) p. 366, a. 1232).
N. locut.
α. capitis mężobójstwo; homicidium, cf. supra II 17526 sqq.; simili sensu caput occisionis:
StPPP VIII p. 41 (a. 1381) : terminum pro capite o-is et pro wlneribus.
Cf. Th. IX 2,357,64 sqq. (nisi calami lapsus subest).
β. communis rzeź; caedes, strages
RHist XXXIX p. 57 (a. 1445) : ibi tanta o-o apparuit communis ex utraque parte.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)