- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A.
zabicie, zabójstwo; actus
occidendi, nex.
Iuncturae verbales notabiliores
a. occisione occidere (aliquem:
Tom. IX
p. 200, a.
1527)
; opp. occisione corruere (
KADŁUB.
p. 152
)
, occumbere (
VHedv
p. 559
)
, per occisionem interire (
VKyng
p. 717
).
b.
(in) occisione
gladii mori
(e
Vlg.
Hebr.
11,37
MARTIN. OP. Serm.
p. 205
nlb.
et saepius) vel
perire
(
ChrMp
p. 114
), etiam ponere (aliquem:
*KodMaz(K)
p. 366, a.
1232).
N. locut.
α.
capitis
mężobójstwo;
homicidium,
cf. supra
II
17526 sqq.;
simili sensu
caput occisionis:
StPPP VIII p. 41 (a. 1381) : terminum pro capite o-is et pro wlneribus.Cf. Th. IX 2,357,64 sqq. (nisi calami lapsus subest).
β.
communis
rzeź; caedes,
strages
RHist XXXIX p. 57 (a. 1445) : ibi tanta o-o apparuit communis ex utraque parte.