- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
ZapSądWp I p. 162 (a. 1403) : cognosco, quod maritum tuum occisi.3. sg. ind. perf. act. occisit:
KodWp III p. 235 (a. 1364) : ipsum occisit tanquam perfidus et infidelis.
TPaw IV p. 499 (a. 1392) : Johannes non occisit porcum Nicolai furticinio.Cf. etiam ib. III p. 510 (a. 1400) ; StPPP II p. 442 (a. 1438) . 3. pl. ind. perf. act. occiserunt:
StPPP II p. 565 (a. 1447) : filium ... Heduigis occiserunt.
AKapSąd III p. 168 (a. 1513) : kmethones ... partem prefatorum nobilium occiserunt.3. sg. ind. plpf. act. occiserat:
AGZ XII p. 101 (a. 1442) : Mathias ... occiserat ... quoddam caput.3. sg. con. plpf. act. occisisset:
KodPol II p. 742 (a. 1364) : cum Senczivogius Beniamen (acc. ) occisisset.inf. perf. act. occisisse:
StPPP VI p. 43 (a. 1510) : Johannem ... occisisse nobilem Reginam.]
I.
propr.
zabić; necare, interficere.
Additur
ad mortem (
CorpJP III
p. 437, a.
1519),
item
occisione (
Tom. IX
p. 200, a.
1527).
N.
α.
refl.
se mutuo (
ArHist XI
p. 386, a.
1420)
vel alterutrum
invicem (
KsgHenr
p. 16, saec.
XIII)
.
β.
membra per se
poćwiartować;
obtruncare
StPPP VIII p. 946 (a. 1400) : kmetonem o-erant, caput per se, manus per se et pedes per se, ita quod ministerialis non valuit wlnera considerare.
Locut.
II.
transl.
1.
usunąć, wytępić;
tollere, exstirpare, v.
gr.
incestus et adulteria (
KodWp I
p. 240, a.
1263).
2.
theol.
skazać na potępienie
wieczne; morte spirituali damnare
BRUNO Qfr p. 388 : o-ntium me scelerum stercore ... dudum feteo.
AMedi III p. 95 (saec. XV med.) : quare lex Moysi dicitur lex o-ns, lex Evangelii lex vivificans (alluditur ad Vlg. 2. Cor. 3,6 ).
WROCŁ. EpitConcl fol. A IIIb : litera legis veteris dicitur o-re occasionaliter ... quia proponendo (ed. -a) mandata dedit cognitionem peccatorum prohibendo (ed. -a), non tamen conferendo gratiam, sine qua precepta meritorie impleri non possunt.Cf. Th. IX 2,347,43 sqq.