- F.
- Th.
- Bl. (-or),
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- A.
- K.
I.
1.
(plerumque in imagine) zaciemniać, zasłaniać, okrywać cieniem;
tenebris obtegere,
obscurare, offuscare.
Occ.
intrans.
ściemniać się; obscurari
MARTIN. OP. Serm. p. 153 nlb. : uidimus lucem o-asse et de tenebris lucem processisse.
2.
pogrążać w mroku, cieniu (zwł. grzechu, niepamięci, niewiedzy); tenebris (peccati,
oblivionis, ignorantiae) obtegere, obruere
MARTIN. OP. Serm. p. 2 nlb. : dormit homo secundum animam, quando scilicet in mortali peccato soporatur aliquis et o-atur.
MATTH. OpTheol p. 277 : dum o-tis conscientiis iudicant quaedam ... sibi esse licita, quae fieri nequeunt absque ... peccato.
NIC. BŁ. Serm. II p. 128 : in tantum ... o-antur carnales homines, vt illecebrosum amorem ... verum factum esse dicant.Ita saepe.
Constr.
ad
1—2 :
a.
abs.
b.
sq.
abl.
c.
sq.
ex :
AMedi III p. 81 (saec. XV med.med) : perversitas humanae naturae ... ex sui malitia ... o-ta erat.
SSrSil XII p. 113 (a. 1474) : ex caligine et densitate fumi ... dies videbantur quasi o-ti.d. sq. in c. abl. , cf. e. sq. post :
MARTIN. OP. Serm. p. 330 nlb. : homo ... post peccatum o-atur.
II.
oculos
oślepiać;
caecare.