- Dc.
iur.
I.
świadczyć, występować jako świadek, składać świadectwo;
testem esse, testificari,
testimonium in iudicio dicere
AGZ XIX p. 248 (a. 1486) : publicabat et o-batur, litteram ostendens.
StPPP IX p. 256 (a. 1546) : Iacobus ... ostendebat coram iure nostro et o-uit contra ... aduocatum ... perlucra. Ib. infra Johannes ... ostendebat coram nostro iure et o-uit perlucra sua.
II.
obwieść, tj. przy pomocy woźnego sądowego stwierdzić poniesione
szkody; damna parti illata per ministerialem statuere
AGZ XVIII p. 552 (a. 1502) : Voyczechowsky predictis terrigenis et ministeriali o-vit et postmodum coram iure stans ... notificabat ... quia eqs.Cf. supra OBDUCO II 1.