- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- L.
- N.
- K.
I.
log.
t. t. osądzający, dotyczący władzy sądzenia; qui ad sensuum
vel mentis iudicium spectat, ad
iudicandum pertinet et valet
GŁOG. Anal. fol. IIa : pars ... logice, que est de tali rationis processu, i. qui cognitionem certam et veram efficit, i-a dicitur; iuditium enim ... est cognitio rei cum certitudine, hec autem certitudo fit per resolutionem rei in principia sua.
Id. ExLog fol. 2b : diuiditur ... noua logica ... in inuentiuam et i-am ... i-a ... que et resolutoria alio nomine dicitur, est que principaliter docet modum resoluendi syllogismum in sua principia ... propria.
BYSTRZ. AnalPr fol. i IIb—IIIa : hec scientia ... est simpliciter resolutoria et non inuentiua ... et dicitur resolutoria seu i-a, non quod nihil tradatur in ipsa de inuentione, sed quia plus habet de iudicio quam de inuentione et ideo ex habundanti dicitur i-a et non inuentiua.Ita saepius in textibus phil. saec. XV—XVI.
Dicitur item de
actu (
BYSTRZ. AnalPost fol. a
VIIb)
, sensu communi (
GŁOG. Anim. fol. U Ib).
N. abs.
loco
subst.
iudicativum,,
-i
n.
władza
sądząca, sądzenie; id quod iudicat, iudicandi
facultas
GŁOG. Anim. fol. N VIIa : sensus non est virtus passiua ... probatur quia i-um est actiuum, sed sensus iudicat de obiecto.
II.
iur.
sądowy, dotyczący sądu;
qui ad iudicium pertinet, iudicialis
KomPolit p. 199 (circa a. 1433) : omnis civis habet potestatem in principatu consiliativo et i-o. Et paulo infra civis actualis actu principatur principatu consiliativo et i-o.
JAC. PAR. RefEccl p. 39 : Deus est principalis elector et collator auctoritatis apostolicae, homines vero solum i-e.