General
Full Entry
More

IUDICIALE

Grammar
  • Formsiudiciale, iudicialia
  • Etymologyiudicialis
  • Inflectional type -is -ium
  • Part of Speechnoun
  • Genderneutreneutre
Meaning Outline
  • iur.
    • I. pecunia, quae ab eo, qui causam obtinuit, iudici solvebatur
    • II. pecunia, quae magistratui vel principi iudicio praesidenti solvebatur
    • III. iudicium

Pełne hasło

IUDICIALE, -is n. (iudicialis)
iur. t. t.
I. opłata na rzecz sędziego składana przez stronę wygrywającą w sądzie, tzw. przysądne; pecunia, quae ab eo, qui causam obtinuit, iudici solvebatur
KodWp III p. 708 (a. 1398) : Petrus ... stetit termino peremptorio super dominam Lasczinsca ... ipsius ... cum filiis ... non comparencium contumaciam accusans et i-e iudici dedit.
KsgGrWp I p. 292 (a. 1398) : Kachna ... astitit terminum ... pro tribus marcis ... et j-e vulgariter «przisanth» dedit.
Cf. IUDICIONALE I.
II. opłata na rzecz sprawującego sąd urzędnika lub władcy; pecunia, quae magistratui vel principi iudicio praesidenti solvebatur
Visit. p. 459 (a. 1406) : kmethones ... solvere ... annis singulis tenebuntur ... duo i-ia, quae «wieczne» dicuntur.
RevVlad p. 23 : i-ia alias «wiecznych kurow» ex quolibet manso per 2.
Cf. IUDICIONALE II.
III. pl. iudicialia,, -ium n. sąd; iudicium
StPPP IX p. 12 (a. 1415) : nolens inire nulla i-ia seu alias lites.
NIC. BŁ. Serm. I p. 182 : iugum veteris legis erat grave propter multiplicitatem moralium, propter austeritatem i-ium.
RevVlad p. 11 : i-ia alias «wiecze» a 2 annis non sunt celebrata.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)