iur.
t. t.
I.
opłata na rzecz sędziego składana przez stronę wygrywającą
w sądzie, tzw. przysądne; pecunia, quae ab eo, qui causam
obtinuit, iudici solvebatur
KodWp III p. 708 (a. 1398) : Petrus ... stetit termino peremptorio super dominam Lasczinsca ... ipsius ... cum filiis ... non comparencium contumaciam accusans et i-e iudici dedit.
KsgGrWp I p. 292 (a. 1398) : Kachna ... astitit terminum ... pro tribus marcis ... et j-e vulgariter «przisanth» dedit.Cf. IUDICIONALE I.
II.
opłata na rzecz sprawującego sąd urzędnika lub władcy;
pecunia, quae magistratui vel
principi iudicio praesidenti solvebatur
Visit. p. 459 (a. 1406) : kmethones ... solvere ... annis singulis tenebuntur ... duo i-ia, quae «wieczne» dicuntur.
RevVlad p. 23 : i-ia alias «wiecznych kurow» ex quolibet manso per 2.Cf. IUDICIONALE II.
III.
pl.
iudicialia,,
-ium
n.
sąd; iudicium
StPPP IX p. 12 (a. 1415) : nolens inire nulla i-ia seu alias lites.
NIC. BŁ. Serm. I p. 182 : iugum veteris legis erat grave propter multiplicitatem moralium, propter austeritatem i-ium.
RevVlad p. 11 : i-ia alias «wiecze» a 2 annis non sunt celebrata.