- L.
iur. sądzić,
wymierzać sprawiedliwość;
iudicare, sententiam ferre
DyplMog p. 31 (a. 1288) : a castellano ... et palatino ... sint penitus liberi nec ad aliquem ipsorum citari debent vel per ipsos i-ri aut coram ipsis.
TPaw IV p. 468 (a. 1391) : pro illo sum iudicatus in hereditate predicta et peto mihi dare ad dominum Tomkonem ... quod nos i-vit.
Occ.
a.
zasądzić, skazać; condemnare
JusPol p. 51 (saec. XIV med.) : quartus casus poenae est, cum aliquis j-tus (v. l. iudicatus) et condemnatus jussusque satisfacere ... de judicio per suam rebellionem discesserit.
b.
ius
zapytywać w sprawie prawnej sąd wyższej instancji?
iudicem superiorem de iure consulere?
ArPrawn X p. 418 (a. 1414) : ex quo ... scabini ... non ... postulaverunt ... iuramentum per tempus predictum, i-atur ius, an nunc ... possunt requirere a predicta domina hoc iuramentum, vel quid ius dictat.