- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
- K.
MARTIN. OP. Serm. p. 444 nlb. : ortus ... est ... fructiferus per bonorum operum abundantiam.Cf. Th. VI 1366,38 sq. ]
I.
propr.
1.
(de arboribus, terra sim.) rodzący
owoce, wydający plon, płodny, żyzny; qui
fructum fert, fertilis,
fecundus, frugifer.
Opp.
sterilis (
AGZ XIII
p. 74, a.
1439).
Glossae
Pol.
StPPP II p. 368 (a. 1432) : quercus f-os alias «rodzayne».
AGZ XVIII p. 191 (a. 1479) : mericam ... f-am alias «rodzayna».
Ib. p. 510 (a. 1491) : succidisti ... quercus f-os alias «rodzanych» in eadem silva.
N. in imagine
de
mica
scientiae(
ArPrawn I
p. 225, saec.
XV
:
de micis f-is ipsius paradisi
i. universitatis,
que cadebant de mensa epulan
cium incolarum eiusdem.
Cf.
FRUGIFER I.
2.
(spectat ad lucrum, quaestum, quae capiuntur ex
rebus) przynoszący zysk,
dochodowy; qui fructum, reditum, lucrum affert, quaestuosus
LeubUrk p. 90 (a. 1226) : dans eis liberam facultatem ipsum fundum sibi facere f-um et utilem.
StSyn IV p. 53 : in reempcione empte rei precium adequatur ... dummodo census constitutus sit in re f-a, ut puta: domo, agro, villa, silva.Ita saepius saec. XV—XVI.
Inde
abs. loco subst.
fructifera,,
-orum
n.
i. q. quae fructum afferunt
ArHist V p. 213 (a. fere 1430) : hereditates, agros, ortos, prata et alia f-a.Ita saepius.
N. c. negatione:
II.
transl. (spectat ad
commodum, utilitatem rerum, praec.
abstr. ) owocny,
pożyteczny, korzystny;
i. q. commodus, utilis,
fructuosus,
v.
gr. studium fidelitatis (
KodWp III
p. 668, a.
1394)
, vita (
STAN. OP
p. 858
).
Cf.
FRUGIFER II.