General
Full Entry
More

FACIALIS

Grammar
  • Formsfacialis, faciale
  • Etymologyfacies
  • Inflectional type -e -is
  • Part of Speechadjectiveadjectivenoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I.
  • I. qui ad faciem pertinet
    • 2.
      • a. + terminus citatio terminus iudicii, qui vocatione in ius verbis facta constituitur, praec. cum aliquis in recenti crimine deprehenditur
      • b. + vadium
  • II. delicti indicium manifestum, furtum deprehensum, res quae in lite furti documento est

Pełne hasło

FACIALIS, -e (facies)
  • F.
  • B.
  • Dc.
I. adi.
I. dotyczący twarzy; qui ad faciem pertinet
StPPP I p. 63 (saec. XIV med) : alias praemissam poenam et f-em adustionem ... poterint formidare (cf. ArPrawn II p. 8; ib. IV p. 9).
AGZ XIV p. 166 (a. 1445) : superveniens ad domum eius nocte ... intulit sibi duas plagas f-es.
Ib. XIII p. 396 (a. 1462) : tu ... intulisti sibi sex vulnera f-ia alias «lyczne».
Ita saepius usque ad saec. XVI in.
2.
a. terminus tzw. obliczny rok, termin sądowy poprzedzony ustnym pozwem, często pozostający w związku ze znalezieniem u kogoś lica, tj. oczywistego dowodu winy, np. kradzieży; terminus iudicii, qui vocatione in ius verbis facta constituitur, praec. cum aliquis in recenti crimine deprehenditur
AGZ XIV p. 340 (a. 1452) : Nicolaus ... reposuit primum terminum f-em vulgari ter «obliczny y gwałtowny rok» ad instandam Gywankonis.
StPPP VII p. 407 (a. 1457) : in termino peremptorio f-i in sex septimanis sic iurabunt etc.
AGZ XII p. 387 (a. 1462) : fuit datus terminus f-is alias «obliczni» per ... ministerialem.
Ib. XV p. 364 (a. 1498) : Andreas ... heres ... assignavit terminum ... f-em alias «nadworny».
Occ. citatio
ib. XIII p. 585 (a. 1468) : qui circa eosdem currus fuerunt iuxta citacionem f-em (ed. -is) alias «podlug poszw lyczowanego».
b. vadium
ib. XV p. 356 (a. 1498) : Petrus ... vicecapitaneus Leopoliensis ex commissione capitanei vallavit vadium f-em (sic ) alias «zaklad obliczny» centum marcarum inter ... Valentinum ... et ... Vanyko ... heredem.
Cf. FACIATORIUS FACIATUS I FACIES III FACIONALIS FACIONATUS.
II. subst. faciale,, -is n. oczywisty dowód winy (kradzieży), przedmiot służący jako dowód w procesie; delicti indicium manifestum, furtum deprehensum, res quae in lite furti documento est
AGZ XIII p. 585 (a. 1468): et ob hoc ipsum castellanum ... ministerialis citavit ... cum f-i alias «z lyczem».
Ib. XVII p. 10 (a. 1469) : consules ... indicebant se super ... partem ream, ut f-e statueret coram iure.
StPPP II p. 803 (a. 1474) : Andreas dixit: in remisso termino ... non statuisti eundem furem, in quo fuit f-e alias «lycze».
AGZ XIX p. 467 (a. 1500) : fideiussores fatum Iudeum ... debent statuere ... ad paratum f-e alias «kv gotowemv lyczv» predicte false monete.
Eodem sensu etiam
res facialis :
AGZ XV p. 403 (a. 1500) : nobilis Stanislaus ... conquestus est ... super Iudeum ... secundum rem f-em alias «lycza», prout arestaverat circa eundem monilia.
Cf. FACIATUS II FACIES III.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)