osobiście, we własnej osobie; coram, praesens, ipse

STAN. OP . p. 842 : qui f-r sanctum Iacchonem nouerunt et cum eo conuersati fuerunt.

AGZ XIII p. 452 (a. 1464) : ex quo mihi f-r terminum non dedit, eo volo evadere terminum facialem.

Ib. XIV p. 359 (a. 1453) : in primo termino ... per ministerialem f-r dato ... Nicolaus ... distulit ... infirmitate.

Ib. XVII p. 467 (a. 1501) : que robora ipse ministerialis f-r conspexit alias «lyczowal».

Cf. FACIONALITER.