Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROPAGATOR

Gramatyka
  • Formypropagator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. qui aliquid divulgat, propagat
  • II. auctor, conditor
  • III. progenitor, unus e maioribus

Pełne hasło

PROPAGATOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
I. ten, kto rozkrzewia, propaguje coś, krzewiciel; qui aliquid divulgat, propagat
Somm. p. 100 (a. 1394) : nullum in orbe locum neglectum prospicimus, qui non summum nactus sit genium et virtutis maiorum p-em.
DŁUG. in
MPH VI p. 601 : fuit autem is praesul ... religionis p-or.
II. założyciel, twórca; auctor, conditor
ArPrawn I p. 406 (a. 1544) : nos auctorem et p-em nostri ordinis habemus ... Iesum Christum.
III. przodek, protoplasta; progenitor, unus e maioribus
DŁUG. Clen. p. 58 : a primo ... huius domus p-e domus ipsa accepit «Poray» proclamacionem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)