- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
ten, kto
rozkrzewia, propaguje coś, krzewiciel; qui
aliquid divulgat,
propagat
Somm. p. 100 (a. 1394) : nullum in orbe locum neglectum prospicimus, qui non summum nactus sit genium et virtutis maiorum p-em.DŁUG. in
MPH VI p. 601 : fuit autem is praesul ... religionis p-or.
II.
założyciel, twórca;
auctor, conditor
ArPrawn I p. 406 (a. 1544) : nos auctorem et p-em nostri ordinis habemus ... Iesum Christum.
III.
przodek, protoplasta;
progenitor, unus e
maioribus
DŁUG. Clen. p. 58 : a primo ... huius domus p-e domus ipsa accepit «Poray» proclamacionem.