I. milit. furażer, ten kto zaopatruje w paszę; qui pabulatur, pabulum equis conquirit (saec. XV-XVI).

II. koniuch, człowiek należący do królewskiej ludności służebnej, zobowiązany do hodowli koni, (także) podkoniuszy, przełożony tych ludzi; agaso, unus e hominibus regiis in alendis equis occupatus, vel etiam eorum praepositus

KodKWil p. 8 (a. 1387) : et melllis datores et equorum p-es.

Ib. p. 49 (a. 1397) : ecclesiae damus insuper unum p-em equorum «weszys» (vox Lithuanica ) dictum wlgariter ... qui equum unum tenebitur pabulare, cum ... borris, mellificiis ... ad eundem p-em pertinentibus.

Ita saepius. Glossa Pol.

ib. p. 351 (a. 1476) : equorum p-es alias «conyvchi».

III. obroczny, urzędnik zarządzający żywnością i codziennym jej wydawaniem, szafarz; procurator peni, rei familiaris administrator

RachJag p. 161 (a. 1393) : Petrassii p-is seu distributoris pabulorum.

StPPP II p. 361 (a. 1431) : Agnes ... relicta quondam Petri p-is «obroczni» de Prybislawice.