- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- N.
- O.
MATTH. OP. Theol. p. 419 (a. 1374) : anima Christiana suo corpori se iungitur.Cf. Th. VII 2,661,65 sq. ]
I.
1.
zaprząc w jarzmo lub do wozu; iugo vel currui adiungere.
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
in
c.
acc.
DŁUG. LibBen I p. 7 : i-ndo in currum ... quattuor equos.c. sq. in c. abl.
KodKrak p. 724 (a. 1542) : in quocumque curru vel biga equus unus aut duo i-ti sint.
2.
currum
sim.: zaprząc wóz; equos (boves) currui
adiungere.
Additur
abl.
equo (
DŁUG. Op.
p. 151
et
ib.
p. 168
).
II.
A.
(res) złączyć, związać, połączyć; coniungere, copulare.
Praec.
1. manus (dextras)
a.
złożyć; complicare
Lites I p. 296 (a. 1339) : dux ... flexis genibus et i-tis manibus ... rogavit eum etc.Cf. Th. VII 2,658,8 sq. et 21 sq.
b.
podawać sobie ręce;
i. q. porrigere.
N.
constr. sq.
inter se:
DŁUG. Hist. IV p. 322 : ubi inter se dextris et osculis i-tis discessum est.
N.
iur.
manu iuncta
pod wspólną odpowiedzialnością; communi periculo
KsgŁawKr p. 289 (a. 1395) : fideiussores promittentes manu i-ta et quilibet pro toto ... eos liberare.Cf. CONIUNCTUS II B 1.
2.
osculum
ucałować;
i. q. dare
DŁUG. Hist. I p. 93 (=II p. 153 ed.nov.) : i-to regi ... osculo. Cf. etiam ib. IV p. 322 supra 37.
3.
colores
zestawiać;
componere
Tom. IV p. 321 (a. 1518) : cubile regium pictorum artificio undique decoratum ... optime j-tis coloribus.
4.
manibus
wręczyć; imponere
ADAM p. 298 : malum aureum manibus i-it tractandum et ferendum.
5.
pass. (de fluvio)
łączyć się,
wpadać; influendo coniungi, confluere
GALL p. 162,6 : qui fluvius i-tus Wisle flumini, castellum ... in angulo situm fluviorum ab eis ex altera parte dividebat.
B.
(homines) łączyć, wiązać, stowarzyszać; con
iungere, unire; praec.
refl. et pass. łączyć się,
wiązać z kimś; coniungi
cum aliquo.
Additur
abl. , v. gr.
affinitate, consanguinitate (sanguine), amicitia sim.
Item
matrimonio
et
abs. : żenić, wydawać za mąż; alicui
uxorem dare, aliquam in matrimonio collocare (pass.
et refl. żenić
się, wychodzić za mąż; uxorem
ducere, nubere).
Additur
matrimonialiter (
VHedv
p. 514
).
Constr.
a. sq.
dat.
b. sq. cum aliquo.
III.
zawierać; inire, facere
(affinitatem, consortium cum aliquo, foedus sim.
saec.
XV—XVI).
IV.
A.
res
1.
propr.
przyłączyć, włączyć; adiungere, iniungere (praec.
praedia
sim.)
KodWp I p. 139 (a. 1234) : precipimus abbati ... ut villam ... Gzense conferat domui sancti Laurentii cum suis attinentiis, preter villam Zvencino, que sibi i-ta est.
KodMp I p. 48 (a. 1255) : licet ipse ville sint i-te et contigue villis, civitatibus, castris ... nostris etc.
KodKKr I p. 101 (a. 1273) : talem inter se commutationem fecisse, quod ... Woënonis ager et fundus ville Lossoskouiz i-rentur.
KodWp I p. 425 (a. 1279) : hereditatem Psarskye ad Opole de Drzonec i-imus cum omnibus solutionibus.
KodPol I p. 127 (a. 1288) : ecclesiam nostram in Blonye ... fratribus de Czyrwensko ... contulimus ... j-ntes aream eedem ([i. eidem) ]ecclesie et fratribus ibidem residentibus.Ita saepe.
Constr.
a.
sq.
dat.
ut supra et saepius.
b.
sq.
ad
et
KodMp III p. 205 (a. 1367) : i-ntes dictum campum ad scoltheciam supradictam.
2.
transl.
a.
przekazać komuś, przydzielić;
attribuere, dare
alicui
KodWp III p. 167 (a. 1360) : nos ... peticionibus inclinati prefatos redditus ... ad predictum altare i-imus, annectimus et ascribimus.
b.
przyznać;
concedere
ARect I p. 397 (a. 1495) : vtrique persone et actori et reo mora Cracouie i-ta est.
c.
vota
dołączyć;
adiungere
IANIC. p. 70, v. 124 : vos ... assidua ad superos i-te vota deos.
d.
pedem oboedientiae
podporządkować się;
se subicere, oboedire
BRUNO Pass. p. 200 (= p. 16 K.) : s. Adalbertus pedem i-xit obędientię imperio et ... seruicium omne libens facit.
B.
homines
1.
włączyć, zaliczyć w poczet; ascribere,
adnumerare
CantMAe I nr. 10, v. 11b (saec. XIV) : ut rex pius ... nos ... regno donet ... i-ns celi civibus.
Ib. v. 9b (saec. XIV) : ut martyr ipsorum in numero beatorum i-atur cathalogo.
KodWp III p. 31 (a. 1354) : offertorium ... offeratur ... vicariis ... ecclesie, i-to eis magistro schole, licet vicariam non habeat ista vice.Ita saepius.
2.
refl.
uczestniczyć w czymś; participem
fieri
KodKKr II p. 80 (a. 1381) : Altissimi Filius ... carnis vestitus (ed. -bus) amictu nostre pene se i-xit, vt vinctos solueret exulesque factos ad celestem patriam reclinaret.