- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
1.
bezkształtny, nieuformowany; forma carens, non
formatus.
Praec.
phil.
materia (
STOB. Parv. fol. B Ia
et saepius).
Item sensu latius transl.
fides
niedoskonała;
imperfecta
NIC. BŁ. Serm. I p. 168 : fides formata stat cum venialibus malis et i-is cum mortalibus.
Ib. p. 358 : de fide mortua dicitur ([Vlg Jac. 2,17)]: fides sine operibus mortua est, et haec dicitur fides i-is, id est carens forma, quae est caritas, sicut corpus carens anima.
WROCŁ. EpitConcl fol. x IIIa : fides i-is est habitus fidei, qui est in aliquo sine charitate ipsa et fides i-is est duplex: quia quedam ... est per acquisictionem et quedam per infusionem.Ita saepius.
Syn.
semiplena (
SACR. Elucid. fol. e VIb).
2.
nieobrobiony; arte non
elaboratus, rudis (de metallis).
3.
(de stellis) nie znajdujący się w konstelacji;
qui in constellatione non
est
COPERN. Rv p. 124 (= p. 22 ed. nov.): i-es stellae.
II.
brzydki, szpetny,
niezgrabny; deformis,
turpis.
Glossa
Pol.
RFil XVI p. 349 (a. 1428) : i-is aselli «nyerzadnego».
III.
(singulare)
odpowiadający, zgodny?
congruus, conformis?
CodSil XV p. 84 (a. 1441) : priora enim tue paternitatis ... fidei et sacro Basiliensi consilio i-ia gesta ... nos inducunt ad servitia impendenda et pro posse complacendum tue paternitati.