Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INFORTUNIUM

Gramatyka
  • Formyinfortunium
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ii
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. fortuna mala (adversa), malum, adversitas.
    • 2. casus adversus.
  • II. + capitis finitimum (ultimum) poena mortis

Pełne hasło

INFORTUNIUM, -ii n.
  • F.
  • Th.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • K.
I.
1. nieszczęście, zły los, niepowodzenie; fortuna mala (adversa), malum, adversitas.
N. locut.
infortunium accidit ( KodWp III p. 481, a. 1379 ; DŁUG. Hist. IV p. 478 ) , imminet ( MPH IV p. 872, saec. XIV med.med) , regnat ( BRUNO Pass. p. 9 ) , succedit ( KodMp II p. 107, a. 1257 ; DŁUG. LibBen III p. 357 ).
2. nieszczęśliwy wypadek; casus adversus.
II. capitis finitimum (ultimum) kara śmierci; poena mortis
KADŁUB. p. 164 : presuli princeps ... meditatur exilium, aliis vero finitimum capitis i-um aut cuiuslibet mutilacionis dispendium.
Ib. p. 150 : qui autem sacrilegum gentilitatis ritum deserere neglexisset, ultimo capitis i-o indilate plecteretur (cf. ChrMp p. 527).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)