Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PURGATOR

Gramatyka
  • Formypurgator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. ten kto oczyszcza coś z czegoś
  • II. iur. iur. ten kto wraz z oskarżonym składa przysięgę oczyszczającą go z winy

Pełne hasło

PURGATOR, -oris m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • K.
  • W.
I. ten kto oczyszcza coś z czegoś; qui aliquid purgat.
Praec. addito gen. dicitur de variis operariis. e.g.
caminorum ( RachDw III p. 156, a. 1570) , fossarum ( Visit. p. 1, a. 1511) , gladiorum ( KsgRachKr I p. 35, a. 1315) , latrinarum ( MARTIN. OP. Serm. p. 476 nlb.) , item noxiorum humorum (de medico: CRIC. in Tom. X p. 451, a. 1528).
II. iur. ten kto wraz z oskarżonym składa przysięgę oczyszczającą go z winy; qui iure iurando simul cum reo praestito crimine eum purgat
RotKal p. 240 (a. 1414) : rotha, qua iurabunt p-es Marsselewsky contra Spitconem.
ArPrawn IV p. 590 (a. 1440) : purgacionem ... huiusmodi facturus sine ... tumultu cum p-bus duntaxat veniat, si qui vero ultra p-es suos venire presumpserint, omnes decernimus honore privatos.
Cf. COMPURGATOR et EXPURGATOR.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)