- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- A.
- W.
I.
1.
(propr. et
meton.) brud, nieczystości, odpadki; illuvies,
sordes, squalor.
2.
pył mączny,
tzw. omieciny, także
łuski zbożowe, plewy, otręby;
furfur, pulvis et palea, quae post
frumenti trituram supersunt
AKapSąd II p. 33 (a. 1417) : recipit sibi stramina et p-a decimalia nullo iure sibi competente.
KodWp VIII p. 73 (a. 1418) : molendinator ... de remanentys et p-is ... in dicto molendino provenientibus duos porcos ... teneatur nutriendos.Glossae Pol.
KodMp IV p. 242 (a. 1427) : possidebunt ... molendini quartam mensuram ... cum omnibus p-is, dictis «omyeczyni».
RachBon III p. 33 : p-a ... farinae, alias «otrembi», ad pabula equis et porcis conversa.Cf. PURGATIO II.
II.
(propr.
et meton.)
środek czyszczący, oczyszczający, oczyszczanie; purgatio, instrumentum purgandi
MARTIN. OP. Serm. p. 288 nlb.: purgemus ... nos ... elemosina, ieiunio et oratione: hec enim tria adeo purgant a peccato sicut tria potissima materiarum p-a, scilicet aqua, lima et ignis.
Id. Marg. fol. l 3b: oratio est peccatorum p-um.Ita saepe.
Constr.
sq. gen. ,
cf.
supra 30
et 24
et
NIC. BŁ. Serm. I p. 272 : p-um ... huius vasis conscientiae est frequens confessio, quae est quasi scopa huius vasis.Ita saepius.