Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROFLIGATIO

Gramatyka
  • Formyprofligatio, profligacio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • I.
    • 1. (hominum) rozgromienie, pokonanie
    • 2. (rerum) zniszczenie
  • II.

Pełne hasło

PROFLIGATIO s. PROFLIGACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • Dc.
I.
1. (hominum) rozgromienie, pokonanie; superatio, strages
DŁUG. Hist. I p. 289(= I p. 49 ed.nov.) : quantis illum Casimirum regem clemencia Salvatoris ... in hostium p-e ... glorificasset decoris.
TPaw II p. 82 (a. 1485) : racione noviter illate p-is Tureorum.
Tom. I p. 229 (a. 1511) : Palossz ... nonnihil ... Tartarorum profligavit ... et in testimonium p-is misit nobis aliquot captivos.
Constr. abs. vel sq. gen.
2. (rerum) zniszczenie; consumptio
HERBORD p. 36 : auctor doni... rogabat ... ne ... de p-e rei causaretur.
II. confunditur c. voce profugationis:
*AAlex p. 74 (a. 1502) : generi sc. caesaris Zawolski p-em proditoriam (cf. ib. p. 72: caesarem Zawolski profugisse).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)