- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
I.
1.
(hominum) rozgromienie, pokonanie; superatio,
strages
DŁUG. Hist. I p. 289(= I p. 49 ed.nov.) : quantis illum Casimirum regem clemencia Salvatoris ... in hostium p-e ... glorificasset decoris.
TPaw II p. 82 (a. 1485) : racione noviter illate p-is Tureorum.
Tom. I p. 229 (a. 1511) : Palossz ... nonnihil ... Tartarorum profligavit ... et in testimonium p-is misit nobis aliquot captivos.
Constr.
abs. vel sq. gen.
2.
(rerum) zniszczenie;
consumptio
HERBORD p. 36 : auctor doni... rogabat ... ne ... de p-e rei causaretur.
II.
confunditur
c.
voce
profugationis:
*AAlex p. 74 (a. 1502) : generi sc. caesaris Zawolski p-em proditoriam (cf. ib. p. 72: caesarem Zawolski profugisse).