- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- K. (s.v.
- paetisci)
I.
intrans.
układać się, zawierać umowę;
inter se convenire,
stipulari.
Glossa
Pol.
GLcerv p.663 : p-or, conuenio, pactum facio «vmowę czynię».
Additur
ad invicem (
KodMazNow II
p. 81, a.
1289)
, per sollemnem stipulationem
(
KodWp III
p. 361, a.
1371).
Iuxta posita
amicabiliter componere (
Lites II
p. 148,
a. 1413)
, transigere (
ib.
p. 289, a.
1413).
Indicatur obi.
sq.
de.
Occ.
godzić się, zawierać zgodę;
concordiam inire
ZabDziej II p. 500 (a. 1488) : penam ... per partem contravenientem parti p-nti et non contravenienti ... solvendam.
II.
trans.
1.
uzgodnić, ustalić;
pangere, transigere, conveniendo
constituere
,
v.
gr. foedus (
CodEp II
p. 126, a.
1467)
, pacta et tractatus (
Dogiel I p. 24, a.
1489)
, confoederationem et ligam (
CodEp III
p. 458, a.
1499)
, vadium (
ArHist V
p. 98,
a. 1411).
2.
zapewnić, zastrzec, obiecać; cavere,
promittere.
Constr.
Ad 1-3: indicatur quid
a.
sq.
acc.
b.
sq.
acc.
c.
inf.
c.
sq.
quod :
AKapSąd II p. 731 (a. 1508) : Iacobus ... et Laurentius ... inter se p-ti sunt, quod domini ... debent dare ... CC marcas.
AKap p. 100 (a. 1550) : unus ... cum alteris p-retur pro una sexagesima pecunie, quod interfici omnino deberet episcopus.indicatur cui (quocum) a. sq. dat. b. sq. cum. c. sq. inter, cf. supra 23. 4. singulare (fungitur vice verbi pacificandi) uspokoić, uśmierzyć; compescere, placare
Dogiel I p. 62 (a. 1472) : oratoribus damus ... facultatem controversias ... sopiendi, p-ndi, componendi, placandi, extinguendi.