Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MAGNANIMITAS

Gramatyka
  • Formymagnanimitas
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -atis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. wielkoduszność, dzielność, męstwo
  • II. + superbiae: buta, pycha, duma

Pełne hasło

MAGNANIMITAS, -atis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
I. wielkoduszność, dzielność, męstwo; magnitudo animi, fortitudo.
Additur
animi ( DŁUG. Hist. I p. 159 = I p. 223 ed.nov.). Glossae Pol.
RFil XXIII p. 276 (saec. XV med.med) : m-is «mocznosczy duszy, velkomisnosczy».
Ib. p. 279 : m-e «mąstwem».
II. buta, pycha, duma; superbia
BRUNO Pass. p. 194 (= p. 9,1 K.) : humiliata Theutonum m-as terram lambit.
Per abundantiam dicitur superbiae:
MPH I p. 275 (Thietmar) : ni asspiraret regem divina pietas et hunc Boleslaum inflaret superbie m-as, non proveniret nobis tam subito victoriae prosperitas.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)