Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MAGNES

Gramatyka
  • Formymagnes
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -etis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. magnes
  • II. kompas, busola

Pełne hasło

MAGNES, -etis m.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • NGl.
  • L.
  • A.
[generis f. infra 48.]
I. magnes; metalli genus vim attrahendi habens. In imagine
CantMAe I nr 31 v. 6b (saec. XIV med.) : m-es hec magnanima (de sancta Margaretha ) traxit ad celi gaudia animas quina milia.
NIC. BŁ. Serm. II p. 5 : m-es significat Christum attrahentem nos ad se per gratiam.
ModlWW p. 34 : tu es ([de BVMaria) ]arbor ... cuius radices sunt m-es coniunccionis et adamas firmitatis.
II. kompas, busola; instrumentum, quod partes mundi indicat
Tom. XVII p. 148 (a. 1535) : erraremus ... toto die usque ad noctem indicio solarii et m-is, quod nobis in arctum erat proficiscendum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)