- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
wielkoduszny, obdarzony wielkimi przymiotami ducha,
dzielny; magno (elato) animo praeditus,
fortis.
N.
α.
de equo (
StPPP V
p. 88, a.
1507
;
CRIC.
p. 22, v. 35
; cf. Th. VIII 103, 38
sq.
).
β. magnanimae molestiae sensu non
satis certo in textu prorsus
corrupto (
CodEp I
p. 134, a.
1442)
.