Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LIQUEFACIO

Gramatyka
  • Formyliquefacio, liquefio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -feci, -factum -fieri, -factus sum
  • Część mowy
Znaczenia
  • I. propr. propr. roztopić, rozpuścić, uczynić coś płynnym, rozmiękczyć Occ. (intrans.) wypłynąć
  • II. transl.+ cor zmiękczyć, skruszyć

Pełne hasło

LIQUEFACIO, -ere, -feci, -factum et intrans. LIQUEFIO, -fieri, -factus sum
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
[imp. liquefacere : StMed XVIII 2, p. 167 (saec. XV in.) : accipe lazurium et contere in lapide ... et liquefacere in ... aceto.]
I. propr. roztopić, rozpuścić, uczynić coś płynnym, rozmiękczyć; aliquid liquidum facere, mollire. Meton.
PEREGR. fol. v IVa : Dacianus iratus ipsum Georgiumin sartaginem plumbo 1-ctam (i. plumbo liquefacto plenam )proijci iussit.
Glossa Pol.
RFil XXII p. 41 (a. 1451) : 1-fac «rospoczi» (i. rozpuści ).
Occ. (intrans. ) wypłynąć; effluere
SCARB. Sap. III p. 260, 127 : unus eius Brigidae oculus crepuit et 1-ctus est, quod videns pater eius permisit eam velari oculusque eius sanatus est.
N. constr. sq.
contra :
PommUrk IV p. 271 (a. 1307) : cera 1-cta contra ignem flexibilis est.
II. transl. cor hominis: zmiękczyć, skruszyć; mollire, ad poenitentiam commovere.
Eodem sensu
aliquem :
SSrSil IX p. 177 (a. 1466) : nulla pietas hunc alterum Pharaonem persecutorem domus Israhel 1-faciet.
Inde (sensu latius transl. ) skłonić; adducere
DŁUG. Hist. II p. 162 (= III p. 182 ed. nov.): his Helena ducissa 1-cta estpromissionibus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)