[IUSTITIONALITER]
s.
IUSTICIONALITER
adv.
(iustitia, cf. iustitialiter)
I.
pod względem jurysdykcji; iurisdictione
KodKKr II p. 173 (a. 1392) : hec omnia bona mandauimus ... ad opidum Skala i-r pertinere.
II.
zgodnie z prawem,
z przepisami prawnymi; legitime, secundum legem
RotPozn p. 604 (a. 1435) : Wychna ... i-r alias «sprawiedlywye przysangla» (i. iuravit ) adversus laboriosum Mathiam ... pro una equa.Cf. IUSTITIALITER.