- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
nierozdzielny, nierozłączny; qui separari non
potest.
Dicitur de rebus incorporeis, v. gr.
amore
(
JAC. PAR. Serm.
fol. 17a
)
, caritatis vinculo
(
CodVit
p. 18, a.
1389)
vel constantia (
KodWp III
p. 294, a.
1367),
item (simili sensu) de
corde
(
CodVit
p. 824, a.
1429).
Occ.
i. q. communis
MARTIN. OP. Serm. p. 328 nlb. : caritas ss. Petri et Pauli... patuit in i-i de hoc mundo transitione.
N. glossam
Pol
.
RFil XXII p. 10 (saec. XV ex.ex) : i-is «nyechodzączą».
N.
α.
gram.
praepositio
definit
GŁOG. Don. fol. s Va : praepositiones i-es ... nunquam praeponuntur dictionibus in appositione sed solum in compositione.Cf. Th. VII1,1863,7 sq.
β.
phil. accidens
(
BYSTRZ. Log. fol. g Ib
et saepius,
cf. Th.
VII 1,1862,80),
differentia (
ib.
,
cf. Th.
VII 1,1862,84), item abs.
loco subst.
STOB. Parv. fol. A Ia : mathematica est de i-bus et immobilibus, vt est magnitudo et numerus.