- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr.
1.
zasiać, zasadzić; seminare,
plantare.
Part. perf.
loco
subst.
insertum,,
-i
n.
sadzonka;
arbuscula
RachWaw p. 296 (a. 1542) : pro i-tis vel arboribus iuvenibus alias «sczepie».
2.
zaszczepić; immittere
(serculum).
II.
transl.
wszczepić, zakorzenić;
ingenerare
,
v.
gr.
virtutes
(
Ztschr. LX
p. 163, a.
1301)
, eruditionem (in caput
alicuius
DŁUG. Op.
p. 56
)
, splendorem veritatis et intellegentiae (in mentibus fidelium:
KodUJ IV
p. 46
a. 1413)
cett.
Part. perf.
insitus,,
-a, -um
et
insertus,,
-a, -um
wszczepiony, wrodzony;
innatus.
Additur
naturaliter (
JAC. PAR. Serm.
fol. 155a
;
MatFil II
p. 37, saec.
XV)
;.
Glossa
Pol.
ArLit III p. 106 (saec. XV) : i-situm (ed. -stitum) verbum «wsczeponye».
Constr.
ad I—II:
a.
sq.
dat. b. sq. in c.
acc.
vel
c.
abl.