Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INFICIO-2

Gramatyka
  • Formyinficio
  • Etymologia F. Th. S. s. v. infectus, L. N.
  • Odmiana -ere, -feci, -fectum
Znaczenia
  • I. part. perf.
    • 1. propr. propr. nie gotowy, w stanie surowym
    • 2. transl.
      • a. nie wykonany, nie spełniony, nie zawarty, niebyły
      • b. niedostępny
  • II.
    • 1. przeszkadzać, utrudniać, podważać
    • 2. zaprzeczać

Pełne hasło

2. INFICIO, -ere, -feci, -fectum (
  • F. Th. S. s. v. infectus), L. N.
I. part. perf.
1. propr. nie gotowy, w stanie surowym; nondum confectus (praeparatus).
2. transl.
a. nie wykonany, nie spełniony, nie zawarty, niebyły; non actus, non gestus, non exactus.
N. locut.
aliquid infectum iudicatur ( KodKKr II p. 109, a. 1386) , ad infectum recidit (et ambiguum: DŁUG. Op. p. 136 et saepius), item aliquid pro infecto habere ( Lites II p. 150, a. 1413 ; et pro nullo: AKapSąd II p. 331, a. 1496 et saepius).
b. niedostępny; inaccessus, invius DANT. in
Tom. VIII p. 370 (a. 1526) : quia tamen mercaturam suam impeditam et viam hanc i-am videret, commisit mihi, ut etc.
II. verbum finitum
GŁOG. Alex. I fol. P IIa : i-o ... quandoque significat negare (2 ) vel destruere (1 )
1. przeszkadzać, utrudniać, podważać; impedire, irritum facere, debilitare
KodMp I p. 161 (a. 1303) : ne obliuionis iniuria aut uetustate temporis ualeant litterae cuiusuis astutia i-i et subuerti.
StPPP VIII p. 638 (a. 1399) : Andreas iudicio penam sex scotorum contra Wirzchoslaum eundem, quod causam suam i-bat (cf. ib. p. 834, a. 1400).
DokMp I p. 306 (a. 1403) : nobis ... limitacionem facientibus, quidam Canymirus ... limitationem eandem i-re uoluit (ed. noluit), dicens ipsas granicies ipsi praeposito ... non pertinere, sed potius ad ipsius haereditatem (cf. KsgLub p. 107, a. 1487 : heres ... citavit nobilem Johannem ... quia sibi infecit alias «przekaszyl» sipacionem granicierum non habens procuratorium).
DŁUG. Hist. II p. 162 (= III p. 162 ed. nov.) : veritus, ne nova vis ... conclusionem huiusmodi i-at et irritet.
Ita saepius.
Inde i. q.
unieważniać, znosić; antiquare, tollere
PommUrk III p. 57 (a. 1288) : si temporum defluxione nos princeps aut heredes ... nostri ... hanc ... donacionem i-erimus ... hoc totum ... declaramus invalidum et inane.
Syn. et iuxta posita
debilitare ( DŁUG. Hist. V p. 246 ) , enervare ( CorpJP II I p. 305, a. 1514) , frangere ( CodEp III p. 26, a. 1448) , impedire (infra 11 et saepius), irritare ( ), rescindere ( DŁUG. LibBen III p. 121 ) , subvertere ( ), turbare ( Tom. III p. 147, a. 1514).
N. constr. sq.
apud :
CodEp II p. 402 (a. 1439) : si hoc negocium apud vestram maiestatem ... i-re et inpedire attemptaret.
2. zaprzeczać; negare
*Dogiel IV p. 305 (a. 1541) : haud i-as eo nonnullos eorum monetariorum ad me concessisse, a me quoque susceptos aliquos.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)