- F.
- Th.
- B.
- S.
- Dc. (orditus),
- NGl.
[
part.
fut.
act. orditurus, cf.
infra 42.]
I.
tkać; texere (telam) saec.
XVI.
II.
dawać początek, rozpoczynać;
suscipere,instituere.
Praec.
(sensu praegnanti) zaczynać mówić,opowiadać (w mowie lub w
piśmie); loqui vel narrare (verbis vel scripto)
incipere.
Constr.
indicatur quid
a.
sq.
acc.
N.
locut.
initium
(saec.
XV).
b.
sq.
inf.
c.
sq.
enunt.
finali,
cf.
infra 37 sqq. indicatur cui
(ad quem)
a.
sq.
acc.
ArHistV p. 340, a. 1450) : vos ... fratres, o-imur et hortamur, quatinus ... oraciones ad Dominum faciatis.
b.
sq.
ad:
ConcPol IV p. 207 (a. 1445) : hec elloquti sunt ... apostoli, que o-ti sumus non sine metu ad vos.
c.
sq.
apud:
DŁUG. Hist. V p. 467 : o-turus apud Kazimirum Poloniae regem rem fidei et Bohemicam ... episcopus ... regem ... hortatur etc.indicatur unde
a.
sq.
abl.
IO. VISL. p. 194, v. 259 : palmas rex ... protendit, talibus o-sus: o opifex ... creator!Cf. Th. IX 2,949,20 sqq.
b.
sq.
ab.
c.
sq.
adv.