General
Full Entry
More

ORDIOR

Grammar
  • Formsordior, ordio
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -iri, orsus -ire, -itum
  • Part of Speech
Meaning Outline
  • I. texere (telam) saec. XVI.
  • II. suscipere,instituere.

Pełne hasło

ORDIOR, -iri, orsus s. orditus sum et ORDIO, -ire, -itum
  • F.
  • Th.
  • B.
  • S.
  • Dc. (orditus),
  • NGl.
[ part. fut. act. orditurus, cf. infra 42.]
I. tkać; texere (telam) saec. XVI.
II. dawać początek, rozpoczynać; suscipere,instituere.
Praec.
(sensu praegnanti) zaczynać mówić,opowiadać (w mowie lub w piśmie); loqui vel narrare (verbis vel scripto) incipere.
Constr. indicatur quid
a. sq. acc.
N. locut.
initium (saec. XV).
b. sq. inf.
c. sq. enunt. finali, cf. infra 37 sqq. indicatur cui (ad quem)
a. sq. acc.
ArHistV p. 340, a. 1450) : vos ... fratres, o-imur et hortamur, quatinus ... oraciones ad Dominum faciatis.
b. sq. ad:
ConcPol IV p. 207 (a. 1445) : hec elloquti sunt ... apostoli, que o-ti sumus non sine metu ad vos.
c. sq. apud:
DŁUG. Hist. V p. 467 : o-turus apud Kazimirum Poloniae regem rem fidei et Bohemicam ... episcopus ... regem ... hortatur etc.
indicatur unde
a. sq. abl.
IO. VISL. p. 194, v. 259 : palmas rex ... protendit, talibus o-sus: o opifex ... creator!
Cf. Th. IX 2,949,20 sqq.
b. sq. ab.
c. sq. adv.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)