Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OBTICEO

Gramatyka
  • Formyobticeo
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -ticui
Znaczenia
  • I. tacere, silere. Occ. i. q. sprzeciwiać się? obsistere?
  • II. trans.
    • 1. + (aliquid) iuramentum reticere, silentio praeterire. Occ. minime iurare
    • 2. + (aliquem) tacitum reddere

Pełne hasło

OBTICEO, -ere, -ticui
  • F.
  • Th.
  • NGl.
  • A.
[3. sg. ind. perf. act. obtacuit:
KsgKaz p. 423 (a. 1398) : notum non dedit senioribus, sed obtacuit.
TPaw IV p. 106 (a. 1403) : tunc ... omnia obtacuit.
AGZ XII p. 130 (a. 1444) : obtacuit iuramentum.]
I. intrans. milczeć; tacere, silere. Occ. i. q. sprzeciwiać się? obsistere?
AGZ XIV p. 219 (a. 1446) : palatinus dedit istam causam ad II septimanas tunc Jurgi o-ndo (nisi leg. non obticendo) dixit: domine palatine, Dlothko est scultetus domini archiepiscopi actoris.
Constr.
a. abs. b. sq. ob:
CodVit p. 879 (a. 1429) : ob id o-re non valeo.
SSrSil VIII p. 196 (a. 1463) : quas ob res brevitatis causa in presenciarum o-o.
II. trans.
1. (aliquid) przemilczeć, pominąć milczeniem; reticere, silentio praeterire. Occ. iuramentum nie przysięgać; minime iurare
AGZ XII p. 130 (a. 1400) : iura, quod non teneris vadium; qui Milowansky reus o-uit iuramentum et nos dedimus ad futuros terminos ad inveniendum, utrum iurare debet.
2. (aliquem) uciszyć, zmusić do milczenia; tacitum reddere CRIC. in
Tom. V p. 368 (a. 1521) : nescio, quo piaculo monstra illa o-issem, a quibus presens imminebat periculum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)