- F.
- Th.
- NGl.
- A.
KsgKaz p. 423 (a. 1398) : notum non dedit senioribus, sed obtacuit.
TPaw IV p. 106 (a. 1403) : tunc ... omnia obtacuit.
AGZ XII p. 130 (a. 1444) : obtacuit iuramentum.]
I.
intrans.
milczeć; tacere, silere.
Occ.
i. q. sprzeciwiać się? obsistere?
AGZ XIV p. 219 (a. 1446) : palatinus dedit istam causam ad II septimanas tunc Jurgi o-ndo (nisi leg. non obticendo) dixit: domine palatine, Dlothko est scultetus domini archiepiscopi actoris.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
ob:
CodVit p. 879 (a. 1429) : ob id o-re non valeo.
SSrSil VIII p. 196 (a. 1463) : quas ob res brevitatis causa in presenciarum o-o.
II.
trans.
1.
(aliquid)
przemilczeć, pominąć milczeniem; reticere, silentio praeterire.
Occ.
iuramentum
nie przysięgać; minime iurare
AGZ XII p. 130 (a. 1400) : iura, quod non teneris vadium; qui Milowansky reus o-uit iuramentum et nos dedimus ad futuros terminos ad inveniendum, utrum iurare debet.
2.
(aliquem)
uciszyć, zmusić do milczenia; tacitum reddere
CRIC.
in
Tom. V p. 368 (a. 1521) : nescio, quo piaculo monstra illa o-issem, a quibus presens imminebat periculum.