- F.
- G.
- S.
- NGl.
- L.
- A.
imiennie, po
imieniu, wymieniając imię (nazwisko lub nazwę);
nomine, nominando.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 651 : n-m id est expresso nomine «mianowicie».
N. figuram gram.
nominatim expressus et expresse nominatus (
KodWp III
p. 657, a.
1393).
Occ.
sensu latiore
i. q. mianowicie;
nimirum
LhnUrk II p. 20 (a. 1329) : hoc tamen adiciendum duximus n-m, quod ... heredes ... predicti ... intromittere se non debeant.
KsgŁawKr p. 273 (a. 1395) : domum suam ... cum eisdem iuribus ... et n-m, quod aqua pluvialis ... in cannali ... fluere debet.