General
Full Entry
More

NOMINATIM

Grammar
  • Formsnominatim
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • nomine, nominando.

Pełne hasło

NOMINATIM adv.
  • F.
  • G.
  • S.
  • NGl.
  • L.
  • A.
imiennie, po imieniu, wymieniając imię (nazwisko lub nazwę); nomine, nominando. Glossa Pol.
GLcerv p. 651 : n-m id est expresso nomine «mianowicie».
N. figuram gram.
nominatim expressus et expresse nominatus ( KodWp III p. 657, a. 1393). Occ. sensu latiore i. q. mianowicie; nimirum
LhnUrk II p. 20 (a. 1329) : hoc tamen adiciendum duximus n-m, quod ... heredes ... predicti ... intromittere se non debeant.
KsgŁawKr p. 273 (a. 1395) : domum suam ... cum eisdem iuribus ... et n-m, quod aqua pluvialis ... in cannali ... fluere debet.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)